12.11.2017

Ղևոն Ալիշան-Աշխարհագրական մտքի զարգացումը հայկական միջավայրում

Լուսանկարը՝ Ղ.Ալիշանի  «Տեղագիք Հայոց Մեծաց» 
գրքից-Մասիս լեռն ու Բայազետ քաղաքը

11.11.2017

Նախագծային շաբաթ

2.Էներգախնայողության նախագծերի ներակայցում ավագ դպրոցի ենթակայքերում 
4. «Երևանն առանց վարդագույն ակնոցների» նախագծի մեկնարկ
5. Աշխարհագրական խաղ-մրցույթի կազմակերպում Միջին դպրոցի սովորողների համար
6. Ղևոն Ալիշան-Աշխարհագրական մտքի զարգացումը հայկական միջավայրում 


09.11.2017

Ուսումնական ճամփորդություն դեպի Արագածոտնի մարզ


Ուսումնական ճափորդության նպատակն է սովորողներին ծանոթացնել տվյալ շրջանի բնական միջավայրին, տեղանքի պատմամշակութային կոթողներին և ծանոթացնել տվյալ շրջանի տարածքի հետ առնչվող պատմական անցքերին:

Աշխարհագրական տեսանկյունից Արագածոտնի մարզը իրենից բավականին մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում: Ինչպես անվանում է հուշում, երկրաբանական ծագումը սերտորեն կապված է Արագած լեռան հետ, որը ամբողջովին լավաների հսկայական շերտերով ծածկել է մարզի տվյալ հատվածը՝ արդյունքում տեղ-տեղ թողնելով շինանյութերի օգտակար հանածոներ, մերկացած հրաբխային ժայռեր, քարաթափվածքներ: Կարելի է ասել, որ տարածքի երկրաբանական ժամանակագրությունը ուսումնասիրելու համար առկա են բոլոր նախադրյալները:
Կլիմայական տեսանկյունից Արագածոտնի մարզը իրենից հետաքրիր անցումային գոտի է ներկայացնում, երբ չորցամաքային կլիման սկսում են նահանջել՝ բարեխառն լեռնային գոտուն զիջելով: Կլիմայական այս անցումը նաև իր հետքն է թողել տեղի բնակչության հիմնական զբաղմունքի վրա:
Արագծոտնի մարզի աշխարահագրական ուսումնասիրությունը թերի կլինի առանց մարզի տարածքով հոսող գետի՝ Քասախի ու իր կիրճի ուսումնասիրության, որոնք ամբողջացնում են թե՛ մարզի բնապատկերները, թե՛ երկրաբանական ժամանակագրությունը:

Պատմական ու մշակութային տեսանկյունից մարզում առկա  են տարբեր դարերի բազմաթիվ հուշակոթողներ, որոնք ներկայացնում են ինչպես տվյալ ժամանակաշրջանի ճարտապետությունը, այնպես էլ իրենց մեջ պատության մասնիկներ են կրում:
Հատկապես հիշատակության են արժանի Կոշի Ամրոցն ու Սբ. Ստեփանոս եկեղեցին, Աղձքի արքունական դամբարանը, Արուճի Սբ. Գրիգոր եկեղեցին, Արծվի թևեր հուշարձանը և, իհարկե, Աշտարակ քաղաքի եկեղեցիները:



29.10.2017

Վաղեմության հետքերով

 Միշտ էլ արտասովոր ու հետաքրքիր է եղել հոկտեմբեր ամիսը։ Արդեն յոթերորդ ուսումնական տարին կրթահամալիրում սկսողիս համար ի սկզբանե հոկտեմբերը անցել է արցախյան շնչով։ Եվ ահա երեք տարի անընդմեջ ուսումնական ճամբարներից հետո, չորս տարի ընդմիջելով, կրկին վերցրեցինք դեպի Արցախ տանող ճանապարհը։ Չորս տարին բավականին երկար ժամանակ է, որպեսզի կարողանաս այլ աչքերով նայես ու նկատես բոլոր փոփոխությունները։ Առաջին կարևոր փոփոխությունն այն էր, որ վերջապես ավարտվել էր Վարդենիս -Մարտակերտ ճանապարհի շինարարությունը, և ավելի  լավ հնարավորություն էր տալիս Մռավի լեռների ստորոտից հասնել մինջև Թարթառի հովիտը` անընդհատ հիասքանչ բնապատկերներ վայելելով։ Այս տարիների ընթաքում վերակառուցվել է նաև Դադիվանքը, որը շուտով կներկայանա որպես առանձին վանական համալիր։ Իհարկե, այս փոփոխությունները ոգևորիչ և գովելի էին, սակայն մյուս կողմից նաև տխրեցնողն էր շատ։  Կարծես թե առաջվա պես զիլ ձայնով չէր քչքչում Թարթառը, ինձ սակավաջուր թվաց այս տարի։ Տեղացիներից պարզեցի, որ չի աշխատում նաև Դրնբոնի գործարանը: 
Երբ հասանք Շուշի, երեկոյան ժամը 18։00-ին քաղաքը կարծես թե սուզվել էր գիշերային քնի մեջ, իսկ փողոցները դատարկ էին։ Հույս ունեմ, որ վաղն արթնանալուց հետո իմ առջև մի փոքր այլ Արցախ կբացվի։